Utwory:

• More Than Bones (4:15)
• I Don’t Believe You (4:48)
• Loneliness (5:15)
• Peace (4:18)
• When the Devil Come (4:41)
• Time Only Takes (4:38)
• Two Ways (4:07)
• Recuse Myself (4:58)
• Bet My Life (4:16)
• Fear is Not My Guide (4:47)

Artykuł album Peace – Demon Hunter pochodzi z serwisu net4fun.

W wyniku rozpadu, część muzyków odeszła, a w 2002 powstał nowy zespół już pod nazwą Anberlin. Grali alternatywny rock, przez niektórych ze względu na przesłanie określany jako muzyka chrześcijańska. W 2002 zespół wydał pierwszą płytę „Blueprints for the Black Market”. Trzeci album Cities wszedł do top 20 listy przebojów Billboard 200. New Surrender (2008) wszedł już na 13 miejsce listy, a Dark Is the Way, Light Is a Place (2010) sprzedało w ponad 1 mln egzemplarzy. Wydali jeszcze 2 albumy; Vital (2012) i Lowborn (2014). Zespół rozwiązał się w 2014r. Jednak mimo to zaczęli ponownie występować na koncertach w 2018 r., a w 2020 r. oficjalnie ogłosili, że będą pracować nad nowymi utworami. Wydali też dwa nowe albumy koncertowe: We Are The Lost Ones, Tear Us Apart.

Muzuka, którą tworzą określana jest przez niektórych jako chrześcijańska, sam zespół natomiast sam się tak nie klasyfikuje.

„Moja wiara wpływa na każdy aspekt mojego życia, ale nie jestem kaznodzieją, jestem artystą, muzykiem.” – Stephen Christian

Skład zespołu

• Stephen Christian – wokal, instrumenty klawiszowe
• Joseph Milligan – gitara, wokal wspierający
• Deon Rexroat – gitara basowa
• Nathan Young – perkusja
• Christian McAlhaney – gitara, wokal wspierający

UTWORY ZESPOŁU ANBERLIN

Strona zespołu

Anberlin na Facebooku

Artykuł Anberlin pochodzi z serwisu net4fun.

Demon Hunter gra muzykę o chrześcijańskiej tematyce. Członkowie zespołu jako chrześcijanie chcą aby ich muzyka związana była z wiarą. Muzycy inspirują się takimi zespołami jak Metallica, Sepultura, Pantera, Machine Head i Living Sacrifice.

Zespół wydał swoją pierwszą płytę „Demon Hunter” w 2002 roku, przy współpracy z wytwórnią Solid State Record. Z początku muzycy ukrywali swoją tożsamość, co wzbudzało pewne kontrowersje wokół nich. Ujawnili się dopiero podczas swojego pierwszego tournée. Ich druga płyta „Summer of Darkness” odniosła wielki sukces. Od tego czasu wydali kolejne 9 albumów studyjnych i wyrobili sobie mocną pozycję w świecie chrześcijańskiego metalu.

Muzyka zespołu

Wydane płyty:

• Demon Hunter (2002)
• Summer of Darkness (2004)
• The Triptych (2005)
• Storm the Gates of Hell (2007)
• The World is a Thorn (2010)
• True Defiance (2012)
• Extremist (2014)
• Outlive (2017)
• War (2019)
• Peace (2019)
• Songs of Death and Resurrection (2021)

Obecny skład zespołu

• Ryan Clark – wokal prowadzący
• Jon Dunn – gitara basowa
• Timothy „Yogi” Watts – perkusja, wokal wspierający
• Patrick Judge – gitara prowadząca, wokal wspierający
• Jeremiah Scott – gitara rytmiczna

Ryan Clark o początkach zespołu:

„Na początku graliśmy w kilku zespołami w latach 90., z którymi mieliśmy kontrakty i przejechaliśmy trochę trasy koncertowej. Mój brat i ja przenieśliśmy się z północnej Kalifornii do Seattle w zasadzie z nadzieją na poważniejsze potraktowanie naszej kariery w projektowaniu i tworzeniu ilustracji w miejscu, w którym czuliśmy, że te rzeczy mogą się rozwijać. Wiedzieliśmy, że Seattle jest miejscem, w którym może być taka możliwość. Po tym, jak mieszkaliśmy w Seattle przez około rok, rozmawialiśmy o pomyśle stworzenia innego zespołu; nasz poprzedni zespół Training for Utopia rozpadł się pod koniec wieku. Od niechcenia zaczęliśmy rozmawiać o zrobieniu czegoś, zaczęło się bardzo skromnie i bez żadnych oczekiwań.(…)” „Zaczęło się bez żadnych oczekiwań. Cokolwiek miało się wydarzyć, bylibyśmy nakręceni. Moglibyśmy sprzedać tysiąc płyt i bylibyśmy podekscytowani. Kiedy wyruszyliśmy w naszą pierwszą małą trasę i wszystkie koncerty były wyprzedane, a my graliśmy jako headliner, stało się jasne, że dzieje się coś niesamowitego.” źródło: crypticrock.com

https://www.demonhunter.net/

Facebook

Twitter

Instagram

Artykuł Demon Hunter pochodzi z serwisu net4fun.

W czerwcu 1999 wydali kolejną płytę  „This Might Sting a Little”. Została podwójnie nominowana do GMA Dove Award i dwa razy zdobyła 1 miejsce na liście Christian Rock Hit Songs utworem „I Just Know” i „Big Bad Wolf”. Kolejne albumy spotykały się z coraz lepszym przyjęciem. W 2003 r. do trójki dołączył basista Joey Fife. Wydany w 2006 r. Scars Remain zdobył Dove Award w kategorii Rock Album of the Year, była to pierwsza taka nagroda zespołu. W 2008 r. nastąpiły kolejne zmiany personalne. Występowali na trasach koncertowych z takimi zespołami jak: Thousand Foot Krutch, RED, Ivoryline, Project 86, Kutless, Newsboys, Fireflight i Skillet. Albumy „Attack” i „Long Live the Rebels” wydali dzięki zbiórkom pieniędzy za pośrednictwem Kikstarter. W 2019 roku wydali kolejną płytę Love Letter Kill Shot.

Obecny skład zespołu:

• Kevin Young – śpiew (od 1992), gitara basowa (1993–2003, od 2015)
• Andrew Stanton – gitara prowadząca (od 2013)
• Josiah Prince – gitara rytmiczna (od 2012)
• Joey West – perkusja (od 2013)

 Dyskografia

 Zespół wydał 12 albumów. Są to:

• What Was I Thinking (1995)
• This Might Sting a Little (1999)
• By God (2001)
• Back Again (2003)
• Disciple (2004)
• Scars Remain (2006)
• Southern Hospitality (2008)
• Horseshoes & Handgrenades (2010)
• O God Save Us All (2012)
• Attack (2014)
• Long Live The Rebels (2016)
• Love Letter Kill Shot (2019)

A także trzy EP:

• My Daddy Can Whip Your Daddy (1997)
• Vultures (2015)
• Live in Denmark (2016)

Utwory zespołu Disciple

Strona zespołu

Disciple na Facebooku

Artykuł Disciple pochodzi z serwisu net4fun.

Muzyczną karierę rozpoczęła w 2005 roku w zespole Drew Holcomb & the Neighbors, założonym przez jej męża. Własne utwory tworzy od 2011, wtedy też wydała EP „Magnolia”. W 2013 roku wydała kolejną EP „With You Now”, a w 2014 pełny album „As Sure as the Sun”. W 2014 roku otrzymała też GMA Dove Awards w kategorii Najlepszy Nowy Artysta.

Kolejne albumy to:

• Red Sea Road (2017)
• Sing: Creation Song – EP (2018)
• Canyon (2021)

Oficjalna strona piosenkarki

Instagram

Facebook

Twitter

Artykuł Ellie Holcomb pochodzi z serwisu net4fun.

Fireflight to zespół, który nie obawia się szczerości i wyrażania swoich uczuć i kieruje to samo zaproszenie do swoich słuchaczy. W albumie Innova z 2015 roku, zespół zwrócił się w kierunku niezależnie tworzonej muzyki elektronicznej, natomiast Who We Are to już powrót w stronę rock&rolla we współpracy z Josiah Prince (z zespołu Disciple) kierującym produkcją oraz z Rockfest Records.

Obecny skład zespołu:

• Dawn Michele – wokal 
• Wendy Drennen – gitara basowa, backing vocals 
• Glenn Drennen – gitara
• Justin Cox – gitara, wokal wspierający, klawisze 

Wydane płyty zespołu:

• Glam-rök (2002)
• On the Subject of Moving Forward (2004)
• The Healing of Harms (2006)
• Unbreakable (2008)
• For Those Who Wait (2010)
• Now (2012)
• Innova (2015)
• Who We Are: The Head And The Heart (2020)

W 2011 roku zespół zdobył nominację do Nagrody Grammy w kategorii: Best Rock or Rap Gospel Album.

Oficjalna strona zespołu

Facebook

Artykuł Fireflight pochodzi z serwisu net4fun.

W 1991r. ich rodzina przeniosła się do  Nashville (USA). Bracia utworzyli zespół (pop/rock) w 2007r., początkowo nazywał się „Joel & Luke”, później „Austoville”. W 2009r. podpisali umowę z Warner Music Group, zmienili nazwę na „for KING& COUNTRY” inspirując się brytyjskim okrzykiem wojennym.

Od tego czasu wydali:

-For King & Country- EP (2011)

-Crave – album  (2012).

-Into the Silent Night- EP (2013)

-Run Wild. Live Free. Love Strong – album (2014)

American Songwriter nazwał ich australijskim odpowiednikiem Coldplay’a.

W 2015 zdobyli dwie Nagrody Grammy w kategoriach: Najlepszy album- współczesna muzyka chrześcijańska (album For King&Country) oraz Najlepszy występ- współczesna muzyka chrześcijańska (Lecrae featuring for KING&COUNTRY).

Utwory zespołu

Artykuł for KING&COUNTRY pochodzi z serwisu net4fun.

Nazwa „Fragua” (co po hiszpańsku oznacza: kuźnia) nawiazuje do charyzmatu Zgromadzenia Misjonarzy Klaretynów, gdyż jego założyciel porównał życie duchowe człowieka do kuźni. Zespół występował na wielu koncertach oraz festiwalach dla młodzieży. Grał m.in. we Frankfurcie nad Menem, Wrocławiu, Łodzi, Częstochowie, Świdnicy. W 2013r. wydana została pierwsza płyta zespołu, na która składa się 11 utworów, w których można znaleźć także elementy reggea, czy hip-hopu.

Muzyka zespołu to melodyjny, solidny rock. W większości prostych tekstach jest kierunke na uwielbienienubrane w ciekawą oprawę muzyczną. Znane utwory to np. „Symeon”, czy „Jesteś większy”, z pięknym gitarowym solo.

„Nasz założyciel Antoni Maria Klaret porównał życie duchowe do kuźni, gdzie metal mojego serca, rozgrzewa się ogniem Bożej Miłości, i młoty cierpienia go nie niszczą, a pięknie kształtują. Nasz zespół powstał po to, by umożliwić ludziom spotkanie zimnego metalu serca z tym ogniem. Ma być piecem, który ten Boży Ogień w ludzkich sercach rozpala. Do jednych Chrystus dociera w ciszy i spokoju, inni odkrywają Go w rockowych brzmieniach.” – o. Marcin „Koval” Kowalewski CMF (tekst pochodzi ze strony ministranci.pl)

Skład zespółu (od 2011) tworzą:

o. Marcin Kowalewski CMF „Koval” – wokal/gitara

Sebastian Ruciński – gitara solowa

Kosma Kalamarz – gitara basowa

Przemek Smaczny – perkusja

Strona zespołu

Facebook

Artykuł Fragua pochodzi z serwisu net4fun.

Skład: Mucha, Maks, Dmuczhacz, Adam, Miro.

Debiutancki album „Przeklęty Polak” składa się z 12 utworów dotyczących historii Polski i obecnej sytuacji w kraju.

„Jako Gan zaczęliśmy grać natychmiast po rozwiązaniu The Blakauts w maju 2013, w niezmienionym składzie (Miro, Maks, Dmuchacz, Smalec). Na drugą próbę dołączyła do nas Mucha (warto wspomnieć, że wstępny plan obejmował dwa wokale w kapeli). Pierwsze kilka prób odbyło się również ze Smalcem, który jednak po pewnym czasie uznał, że nie wyrobi czasowo. Od pierwszej próby było postanowione, że Gan jest zespołem, którego głównym przekazem będzie patriotyzm oraz szacunek do naszych bohaterów, jak i całej historii.” (za Media Narodowe)

Muzyka zespołu

Facebook

Artykuł Gan pochodzi z serwisu net4fun.

Jeśli chodzi o  znaczenie i pochodzenie nazwy zespołu, Johanna Aaltonen napisała na oficjalnej stronie zespołu: „tak naprawdę litery H and B nie znaczyły nic. Pewnego razu ogłosiliśmy konkurs na naszej stronie, gdzie ludzie mogli proponować znaczenie dla tych dwóch liter. Holy Bible było jedna z sugestii.” Muzycznie  zespół jest podobny do Nightwish i Within Temptation, symfoniczny metal z mocnymi gitarami, basem i perkusją połączony z charakterystycznymi dla muzyki klasycznej instrumentami, chórkiem. Zespół charakteryzują też mocno chrześcijańskie w wymowie teksty. Johanna Aaltonen opuściła HB na poczatku 2013, jednak powróciła w maju 2014, w międzyczasie wokalistką była Miia Rautkoski.

Zespół ogłosił swoje rozwiązanie w 2016r.

Dyskografia

Zespół wydał 4 albumy po fińsku, trzy z nich zostały nagrane również po angielsku:

Uskon Puolesta – 2004 (Battle of God – 2011)

Enne – 2005 (Frozen Inside – 2008)

Piikki lihassa – 2008 (Jesus Metal Explosion – 2010)

Pääkallonpaikka – 2010

Utwory zespołu HB

Artykuł HB pochodzi z serwisu net4fun.