W dębowym kręgu – utwór polskiego zespołu Irydion z płyty ’44!'. Ciężkie brzmienie łączą zazwyczaj z mocnym, bezkompromisowym przekazem.
TEKST
W dębowym kręgu – Irydion
Gdy zapada mrok, a ciemność cicho skrada się
Między konary starych drzew
Milknie ptaków śpiew, leśne królestwo kryje noc
Prastarym dębom niosąc sen
To one żyją całe wieki tu
Świadkowie zapomnianych słów
Zapomnianych bóstw
I tylko czasem cichy konarów jęk
Przypomni znów słowiańską pieśń
Dębowy krąg przenika noc legendą swą
Faluje cicho senny las
Powraca znów minionych wieków wspomnień ból
I znów zastyga w miejscu czas (jak lawa)
Opowieść o tych co przybyli tu
O bogach zza dalekich mórz
Zza wysokich gór
O czynach, które do dziś w sercach tkwią
Dostojnie płynie dębów głos
Gdy zapada mrok
Wracają echa dawnych dni
Wspomnienia budzą się, by żyć
Wtedy przez noc
Przedziera się rogów głos, by zbudzić las z wiecznego snu
Gdy zapada mrok przodkowie drzew wtuleni w sen
Śnią o wielkości dawnych ziem
Gdy mężny lud godzien najwyższej spośród cnót bił zgodnym rytmem ludzkich serc
I dojrzał w dziejów mroku Prawdy błysk
I pojął swe dziedzictwo dni
Dla przyszłych wielkich chwil
A Duch Pradziejów przyjął czasu dar – ten sen wciąż trwa
Gdy zapada mrok
Wracają echa dawnych dni
Wspomnienia budzą się, by żyć
Wtedy przez noc
Przedziera się rogów głos, by zbudzić las z wiecznego snu
Gdy zapada mrok
Powraca piękno dawnych chwil
Wracają w chwale dawne dni
A wtedy noc rozdarta przez tęsknoty głos
Za dawnym światem roni łzy
A jeśli Bóg niejedno ma imię?
A jeśli Bóg niejedną ma twarz?
Co jeśli Człowiek samotnym wilkiem?
Co jeśli nic ponad nas? *
Gdy zapada mrok
Budzą się lęki dawnych dni
Wraca niepewność przyszłych chwil
Bezkresną noc rozdziera wtedy ludzki głos
Próżno wołając bogów swych
Gdy zapada mrok
Dębowe kręgi na jawie śnią
A serca koi wspomnień czar
Żywiczne łzy za dawnym światem znaczą pnie
Ale umiera sen
Umiera sen – lecz wstaje dzień!